Pūblicē maximam putant esse laudem quam lātissimē ā suīs fīnibus vacāre agrōs: hāc rē sīgnificārī māgnum numerum cīvitātum suam vim sustinēre nōn posse. Itaque ūnā ex parte ā Suēvīs circiter mīlia passuum sexcenta agrī vacāre dīcuntur. Ad alteram partem succēdunt Ubiī, quōrum fuit cīvitās ampla atque flōrēns, ut est captus Germānōrum; eī paulō, quamquam sunt eiusdem generis, sunt cēterīs hūmāniōrēs, proptereā quod Rhēnum attingunt, multumque ad eōs mercātōrēs ventitant, et ipsī propter propinquitātem [quod] Gallicīs sunt mōribus adsuēfactī. Hōs cum Suēvī multīs saepe bellīs expertī propter amplitūdinem gravitātemque cīvitātis fīnibus expellere nōn potuissent, tamen vectīgālīs sibī fēcērunt ac multō humiliōrēs īnfīrmiōrēsque redēgērunt.
Gradus IVLitterae
Textus et quantitātēs ex ēditiōne Greenough (1898), rēgulīs nostrīs adhibitīs. Fontēs et ratiō ēdendī →