Agrī cultūrae nōn student, māiorque pars eōrum vīctūs in lacte, cāseō, carne cōnsistit. Neque quisquam agrī modum certum aut fīnīs habet propriōs; sed magistrātūs ac prīncipēs in annōs singulōs gentibus cōgnātiōnibusque hominum, quīque ūnā coïērunt, quantum et quō locō vīsum est agrī attribuunt, atque annō post aliō trānsīre cōgunt. Eius reī multās adferunt causās: nē adsiduā cōnsuētūdine captī studium bellī gerendī agrī cultūrā commūtent; nē lātōs fīnīs parāre studeant potentiōrēs atque humiliōrēs possessiōnibus expellant; nē accūrātius ad frīgora atque aestūs vītandōs aedificent; nē qua oriātur pecūniae cupiditās, quā ex rē factiōnēs dissēnsiōnēsque nāscuntur; ut animī aequitāte plēbem contineant, cum suās quisque opēs cum potentissimīs aequārī videat.
Gradus IVLitterae
Textus et quantitātēs ex ēditiōne Greenough (1898), rēgulīs nostrīs adhibitīs. Fontēs et ratiō ēdendī →