Dum haec ā Caesare geruntur, Trēverī māgnīs coāctīs peditātūs equitātūsque cōpiīs Labiēnum cum ūnā legiōne quae in eōrum fīnibus hiemābat adorīrī parābant; iamque ab eō nōn longius biduī viā aberant, cum duās vēnisse legiōnēs missū Caesaris cōgnōscunt. Positīs castrīs ā mīlibus passuum xv auxilia Germānōrum exspectāre cōnstituunt. Labiēnus, hostium cōgnitō cōnsiliō, spērāns temeritāte eōrum fore aliquam dīmicandī facultātem, praesidiō v cohortium impedīmentīs relictō, cum xxv cohortibus māgnōque equitātū contrā hostem proficīscitur, et mīlle passuum intermissō spatiō castra commūnit. Erat inter Labiēnum atque hostem difficilī trānsitū flūmen rīpīsque praeruptīs. Hoc neque ipse trānsīre habēbat in animō neque hostīs trānsitūrōs exīstimābat. Augēbātur auxiliōrum cotīdiē spēs. Loquitur in conciliō palam: ‘Quoniam Germānī adpropinquāre dīcantur, sēsē suās exercitūsque fortūnās in dubium nōn dēvocātūrum, et posterō diē prīmā lūce castra mōtūrum.’ Celeriter haec ad hostīs dēferuntur, ut ex māgnō Gallōrum equitum numerō nōn nūllōs Gallicīs rēbus favēre nātūrā cōgēbat. Labiēnus nocte, tribūnīs mīlitum prīmīsque ōrdinibus convocātīs, quid suī sit cōnsilī prōpōnit, et quō facilius hostibus timōris det suspīciōnem, māiōre strepitū et tumultū quam populī Rōmānī fert cōnsuētūdō castra movērī iubet. Hīs rēbus fugae similem profectiōnem efficit. Haec quoque per explōrātōrēs ante lūcem in tantā propinquitāte castrōrum ad hostīs dēferuntur.
Gradus IVLitterae
Textus et quantitātēs ex ēditiōne Greenough (1898), rēgulīs nostrīs adhibitīs. Fontēs et ratiō ēdendī →