Cālōnēs in proximum tumulum prōcurrunt. Hinc celeriter dēiectī sē in sīgna manipulōsque coniciunt; eō magis timidōs perterrent mīlitēs. Aliī cuneō factō ut celeriter perrumpant cēnsent, quoniam tam propinqua sint castra; etsī pars aliqua circumventa ceciderit, at reliquōs servārī posse [cōnfīdunt]; aliī ut in iugō cōnsistant atque eundem omnēs ferant cāsum. Hoc veterēs nōn probant mīlitēs, quōs sub vēxillō ūnā profectōs docuimus. Itaque inter sē cohortātī, duce C. Trebōniō, equite Rōmānō, quī eīs erat praepositus, per mediōs hostīs perrumpunt incolumēsque ad ūnum omnēs in castra perveniunt. Hōs subsecūtī cālōnēs equitēsque eōdem impetū mīlitum virtūte servantur. At eī quī in iugō cōnstiterant, nūllō etiam nunc ūsū reī mīlitāris perceptō, neque in eō quod probāverant cōnsiliō permanēre, ut sē locō superiōre dēfenderent, neque eam quam prōfuisse aliīs vim celeritātemque vīderant, imitārī potuērunt; sed sē in castra recipere cōnātī inīquum in locum dēmīsērunt. Centuriōnēs, quōrum nōn nūllī ex īnferiōribus ōrdinibus reliquārum legiōnum virtūtis causā in superiōrēs erant ōrdinēs huius legiōnis trāductī, nē ante partam reī mīlitāris laudem āmitterent, fortissimē pūgnantēs concidērunt. Mīlitum pars, hōrum virtūte submōtīs hostibus, praeter spem incolumis in castra pervēnit; pars ā barbarīs circumventa periit.
Gradus IVLitterae
Textus et quantitātēs ex ēditiōne Greenough (1898), rēgulīs nostrīs adhibitīs. Fontēs et ratiō ēdendī →