Caesar, etsī discessum hostium animadvertere nōn poterat incendiīs oppositīs, tamen id cōnsilium cum fugae causā initum suspicārētur, legiōnēs prōmovet, turmās mittit ad īnsequendum; ipse veritus īnsidiās, nē forte in eōdem locō subsistere hostis atque ēlicere nostrōs in locum cōnārētur inīquum, tardius prōcēdit.
Equitēs cum intrāre fūmum et flammam dēnsissimam timērent ac, sī quī cupidius intrāverant, vix suōrum ipsī priōrēs partēs animadverterent equōrum, [īnsidiās veritī] līberam facultātem suī recipiendī Bellovacīs dedērunt.
Ita fugā timōris simul calliditātisque plēnā sine ūllō dētrimentō mīlia nōn amplius X prōgressī hostēs locō mūnītissimō castra posuērunt.
Inde cum saepe in īnsidiīs equitēs peditēsque dispōnerent, māgna dētrimenta Rōmānīs in pābulātiōnibus īnferēbant.