Rē bene gestā Canīnius ex captīvīs comperit partem cōpiārum cum Drappete esse in castrīs ā mīlibus nōn amplius XII.
Quā rē ex complūribus cōgnitā, cum intellegeret fugātō duce alterō [perterritōs] reliquōs facile opprimī posse, māgnae fēlīcitātis esse arbitrābātur nēminem ex caede refūgisse in castra quī dē acceptā calamitāte nūntium Drappetī perferret.
Sed in experiendō cum perīculum nūllum vidēret, equitātum omnem Germānōsque peditēs, summae vēlōcitātis hominēs, ad castra hostium praemittit; ipse legiōnem ūnam in trīna castra distribuit, alteram sēcum expedītam dūcit.
Cum propius hostēs accessisset, ab explōrātōribus quōs praemīserat cōgnōscit castra eōrum, ut barbarōrum ferē cōnsuētūdō est, relictīs locīs superiōribus ad rīpās esse flūminis dēmissa; ad ea Germānōs equitēsque imprūdentibus omnibus dē imprōvīsō advolāsse proeliumque commīsisse.
Quā rē cōgnitā legiōnem armātam īnstrūctamque addūcit. Ita repente omnibus ex partibus sīgnō datō loca superiōra capiuntur.
Quod ubī accidit, Germānī equitēsque sīgnīs legiōnis vīsīs vehementissimē proeliantur. Cōnfestim cohortēs undique impetum faciunt omnibusque aut interfectīs aut captīs māgnā praedā potiuntur. Capitur ipse eō proeliō Drappes.