Vercingetorīx ubī dē Caesaris adventū cōgnōvit, oppūgnātiōne dēsistit atque obviam Caesarī proficīscitur. Ille oppidum Biturīgum positum in viā Noviodūnum oppūgnāre īnstituerat. Quō ex oppidō cum lēgātī ad eum vēnissent ōrātum ut sibī ignōsceret suaeque vītae cōnsuleret, ut celeritāte reliquās rēs cōnficeret quā plēraque erat cōnsecūtus, arma cōnferrī, equōs prōdūcī, obsidēs darī iubet. Parte iam obsidum trāditā, cum reliqua administrārentur, centuriōnibus et paucīs mīlitibus intrōmissīs quī arma iūmentaque conquīrerent, equitātus hostium procul vīsus est, quī agmen Vercingetorigis antecesserat. Quem simul atque oppidānī cōnspexērunt atque in spem auxilī vēnērunt, clāmōre sublātō arma capere, portās claudere, mūrum complēre coepērunt. Centuriōnēs in oppidō, cum ex sīgnificātiōne Gallōrum novī aliquid ab hīs inīrī cōnsilī intellēxissent, gladiīs dēstrictīs portās occupāvērunt suōsque omnīs incolumīs recēpērunt.
Gradus IVLitterae
Textus et quantitātēs ex ēditiōne Greenough (1898), rēgulīs nostrīs adhibitīs. Fontēs et ratiō ēdendī →