Nec minus quam est pollicitus Vercingetorīx animō labōrābat ut reliquās cīvitātīs adiungeret, atque eārum prīncipēs dōnīs pollicitātiōnibusque adliciēbat. Huic reī idōneōs hominēs dēligēbat, quōrum quisque aut ōrātiōne subdolā aut amīcitiā facillimē capere posset. Quī Avaricō expūgnātō refūgerant, armandōs vestiendōsque cūrat. Simul, ut dēminūtae cōpiae redintegrārentur, imperat certum numerum mīlitum cīvitātibus, quem, et quam ante diem, in castra addūcī velit; sagittāriōsque omnīs, quōrum erat permāgnus in Galliā numerus, conquīrī et ad sē mittī iubet. Hīs rēbus celeriter id quod Avaricī dēperierat explētur. Interim Teutomatus, Ollovicōnis fīlius, rēx Nitiobrigum, cuius pater ab senātū nostrō amīcus erat appellātus, cum māgnō numerō equitum suōrum et quōs ex Aquitāniā condūxerat ad eum pervēnit.
Gradus IVLitterae
Textus et quantitātēs ex ēditiōne Greenough (1898), rēgulīs nostrīs adhibitīs. Fontēs et ratiō ēdendī →